Slovenië Boven

Matej Mohoric pakt zijn tweede ritzege van deze Tour in wat een klassieke overgangsetappe richting Parijs mag worden genoemd. Het contingent Slovenen heeft daarmee vijf ritzeges bij elkaar gefietst, een gele trui, bolletjestrui en witte trui. En dan te bedenken dat die andere Sloveen in deze Tour, Primoz Roglic, zichzelf door een valpartij niet eens heeft kunnen tonen. Na Groot-Brittanië wederom een niet-klassiek wielerland dat de macht grijpt.

De dag startte met een vroege kopgroep van zes man met daaronder Mohoric. Een ideaal scenario voor de sprintersploegen om te controleren en het zo in Libourne op een massasprint te laten uitdraaien. Marc Cavendish droomde ervan om Eddy Merckx in Tourritzeges voorbij te streven. Maar deze droom viel in duigen. Na de eerste tussensprint van de dag kwamen namelijk tegenaanvallen vanuit het peloton op gang die resulteerden in een uiteindelijke kopgroep van 20 man. Ondanks hard werk van Israel-Start Up-nation, Ineos Grenadiers en Bahrain Victorious, zou de kopgroep alleen maar verder uitlopen en voor de dagzege mogen gaan zijn strijden. Richting finish was er een spervuur van aanvallen; Matej Mohoric plaatste met nog ruim 25 km te rijden de succesvolste en kon met de handen in de lucht over de meet komen. Mohoric liet zich in zijn overwinningsgebaar niet onbetuigd richting de inval van de Franse politie bij Bahrain Victorious afgelopen woensdag, welke hij in het interview daarna als onnodig ingrijpend omschreef.

In het Humcovende Tourspel zijn er geen ingrijpende wijzigingen. Hans Scheermeijer leidt nog altijd de dans voor Maarten Schoemaker. Oud-winnaar Tristan Bosch schuift een plekje op ten koste van Coen Knops. De dagprijs is een prooi voor Maastrichtenaar en Thailandliefhebber Math Cobben. Met de baroudeurscombinatie Mohoric, Pedersen, Valgren en Stuyven blijft hij concurrenten Giel Klaver, Ron van Rosevelt, Leon Volders en Marco Roos voor, die in genoemde volgorde de verdere prijzen verdelen.

Pogacar, Pogacar, Pogacar (II)

Pogacar, Pogacar, Pogacar. Dat was de titel van ons artikel van 19 september 2020, toen Pogacar wielerhistorie schreef op de flanken van La Planche des Belles Filles met winst in de tijdrit en winst in de Tour. Ook vandaag is Pogacar, Pogacar, Pogacar een waardige titel van ons stukje. De Sloveen wint immers op Luz Ardiden zijn derde etappezegge van deze Tour, en gaat ook drie truien winnen in deze Ronde van Frankrijk. Naast het Geel, en Wit – van beste jongere -, wint Pogacar ook de Bolletjes Trui. Net als gisteren sprint Pogacar in de aankomst bergop in de laatste meters van de etappe weg bij zijn twee naaste achtervolgers, Vingegaard en Carapaz. De jonge Deen en Ecuadoriaan worden tweede respectievelijk derde. Op deze plekken zullen zij normaliter ook in de Tour gaan eindigen. Rigoberto Uran kende vandaag een slechte dag en kukelde uit de top van het klassement. Wout Poels komt uiteindelijk negentien punten te kort om de Bolletjes Trui naar Parijs te brengen. Morgen wacht ons nog een kans voor aanvallers of sprinters, zaterdag is de tijdrit en zondag de traditionele aankomst op de Champs-Élysées.

Hans Scheermeijer uit Assendelft blijft koploper in ons Humcoven Tourspel. Hij heeft nu twintig punten voorsprong op wielrenner Maarten Schoemaker. Coen Knops, uit het door wateroverlast zwaar getroffen Valkenburg aan de Geul, en Tristan Bosch, winnaar van ons Tourspel in 2014, schuiven verder op in de stand. Ike Simoncini zien we daar nu op plek vijf, terwijl Wim Janssen terug in de top 10 is.

Met opnieuw een aankomst bergop slaan Benny Tolenaars en daarachter Theo & Nelly Cortenraad voor de tweede dag op rij hun slag in het dagprijsklassement. Pierre Thijssen eindigt als derde, Tom Dijkerman wordt vierde en Pieter de Graaf is vijfde.

Pogacar luistert aanstaande Tourzege op met zege op Col du Portet

Tadej Pogacar bewijst dat hij de sterkste renner in koers is door in de eerste van twee loodzware Pyreneeënritten als eerste over de streep te komen. Jonas Vingegaard en Richard Carapaz eindigen als tweede en derde. In deze volgorde zullen ze aanstaande zondag meer dan waarschijnlijk ook het eindpodium op de Champs-Élysées bestijgen.

De koninginnenrit van deze Tour startte in Muret. Op het programma stonden na ruim 100 kilometer vallei drie klassieke Pyreneeëncols; de Peyresourde, de Val Louron-Azet en de Col du Portet. Deze opeenvolging van klimmen is identiek aan de ultra korte rit uit 2018 met start in een Formule 1-grid en als winnaar Naïro Quintana die al een paar jaar zijn beste pijlen verschoten lijkt te hebben. Het voorspel op het vlakke startte met een vluchtersgroep van zeven met daaronder vijf Fransen, niet onlogisch gezien het vandaag Quatorze Juillet, de Franse Nationale Feestdag is. Daarachter was er een marginale strijd om de bolletjestrui tussen Wout Poels en Naïro Quintana. UAE Emirates controleerde het peloton, waardoor het gat richting de ontsnapping nooit te groot werd. Op de slotklim van de dag, werd het tempo langzaam omhoog geschroefd. Vanuit de kopgroep zong Anthony Perez het het langste uit, maar uiteindelijk was ook hij een vogel voor de kat. Op een achttal kilometer van de meet was het Pogacar zelf die na een plaagstoot van Pello Bilbao de aanval zocht. Vingegaard en Carapaz konden volgen, maar moesten het uiteindelijk afleggen in de sprint naar de top.

Hoe spannend het al een week niet meer is in de Tour voor het Geel, des te spannender is het in het Humcoven Tourspel. Hans Scheermeijer wipt over Ike Simoncini heen naar plek 1; Maarten Schoemaker blijft dichtbij op plek drie. Coen Knops, diens zoon Cyrille en Tristan Bosch komen de top tien binnenstormen.

De dagprijs wordt gewonnen door Benny Tolenaars. Theo & Nelly Cortenraad eindigen als tweede. Bjorn Molling, Charles Mekes en Helmut Habraken delen het overige prijzengeld.